Instytut Sobieskiego, który jest jednym z najstarszych polskich think-tanków wspierających idee dla Polski, opracował raport pt. Nowy polski czołg. Rekomendacje dla Polski, którego autorem jest Wojciech Pawłuszko.

Zapewnienie bezpieczeństwa jest jednym z najważniejszych zadań państwa. Jakość sprzętu wojskowego świadczy o potencjale bojowym armii. W niniejszym raporcie prezentujemy charakterystykę światowych tendencji w zakresie budowy czołgów podstawowych (w tym czas trwania i koszty programów ich budowy) na przykładzie francuskim, tureckim, koreańskim i izraelskim.

Raport zawiera rekomendacje dotyczące stworzenia programu budowy czołgu nowej generacji w Polsce. Do zrealizowania tego celu powinien zostać zaangażowany polski przemysł zbrojeniowy. Zdaniem autora niewielkie doświadczenie państwowych i prywatnych krajowych przedsiębiorstw w tego rodzaju projektach wskazuje na konieczność licencyjnego transferu technologii od partnera zagranicznego, która mogłaby zostać stopniowo spolonizowana.

Raport opisuje obecny stan wojsk pancernych w wojskach lądowych RP, dotychczasowe doświadczenia w opracowaniu czołgu podstawowego przez krajowy przemysł i możliwości finansowania jego budowy w Polsce. Obecnie czołgi wykorzystywane przez polskie wojska pancerne są w większości przestarzałe. Unowocześnienie polskich sił pancernych jest szansą na szybki rozwoju sektora zbrojeniowego w Polsce.

Rekomendacje raportu:

1. Polska powinna zastąpić ponad połowę posiadanych czołgów nową konstrukcją odpowiadającą nowoczesnym standardom pola walk
2. Określenie ambicji przemysłowych w ramach programu pozyskania nowego czołgu musi uwzględniać wydatki na inne priorytetowe programy zbrojeniowe.
3. Mimo niewielkiego doświadczenia w pracach rozwojowych w zakresie opracowania czołgów polski przemysł zbrojeniowy powinien wziąć jak najszerszy udział w programie pozyskania nowego czołgu. Niezbędny będzie jednak transfer technologii od partnera zagranicznego w wybranej przez rząd formule.
4. Przyszły czołg podstawowy dla polskiej armii musi charakteryzować się równowagą w zakresie zdolności niszczenia, opancerzenia i mobilności. Uwzględniając doświadczenia innych państw, Ministerstwo Obrony Narodowej i polski przemysł zbrojeniowy muszą uwzględnić, że program budowy nowego czołgu podstawowego zajmie co najmniej 10-15 lat.
5. W realizację programu „Wilk” musi zostać zaangażowanych szereg instytucji państwowych, od których efektywnej współpracy zależy, czy przedsięwzięcie odniesie sukces. Kluczowe jest zabezpieczenie finansowania przez MON i NCBiR oraz skuteczny nadzór nad realizacją prac rozwojowych.
6. Przy uwzględnieniu potrzeb armii i możliwości technicznych krajowego przemysłu rekomendowanym rozwiązaniem jest pozyskanie licencji zagranicznej na określony typ czołgu i jego samodzielny rozwój przez polskie zakłady zbrojeniowe.
7. W realizację programu „Wilk” powinny zostać zaangażowane zarówno państwowe, jak i prywatne zakłady zbrojeniowe. Tylko połączenie ich potencjałów przemysłowych i kadrowych daje szanse na opracowanie nowego czołgu podstawowego i wdrożenie do służby w polskiej armii.

Wojciech Pawłuszko, autor raportu prezentując raport na konferencji na Giełdzie Papierów Wartościowych powiedział, że <<Raport jest głosem w debacie nad istotnym i kosztownym programem zbrojeniowym ważnym dla armii i krajowego przemysłu. Ma on na celu zaprezentowanie opinii publicznej wyzwań związanych z pozyskaniem nowego czołgu podstawowego w oparciu o przykłady innych państw. Raport prezentuje wyszczególnienie rozwiązań, które mogą pomóc zrealizować program z sukcesem.>>

Link do darmowego pobrania raportu – poniżej.